07.05 Απορρόφηση του φωτός

Όταν μια δέσμη φωτός συναντήσει μια λεία και στιλπνή επιφάνεια, την οποία δεν μπορεί να διαπεράσει, ανακλάται.

Όταν μια δέσμη φωτός συναντήσει μια τραχιά επιφάνεια, ένα μέρος του φωτός απορροφάται και το υπόλοιπο διαχέεται.

Για να δούμε ένα αντικείμενο, θα πρέπει να φτάσουν στα μάτια μας οι ακτίνες του φωτός, που έπαθαν διάχυση πάνω σ' αυτό.

Οι ακτίνες που φτάνουν στα μάτια μας είναι ένα μέρος της δέσμης φωτός που έπεσε στο αντικείμενο. Το αντικείμενο απορρόφησε κάποια φωτεινή ακτινοβολία και οι υπόλοιπες έφτασαν στα μάτια μας. Ανάλογα με το είδος των ακτινοβολιών που έφτασαν στα μάτια μας, είναι και το χρώμα του αντικειμένου.

Τα σώματα που τα βλέπουμε μαύρα, στην πραγματικότητα δεν έχουν κανένα χρώμα, επειδή απορροφούν όλες τις ακτινοβολίες του φωτός.

Το ηλιακό φως είναι η ανάμειξη όλων των χρωμάτων. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο Ισαάκ Νεύτωνας το 1676, όταν πειραματιζόταν με την ανάλυση του ηλιακού φωτός σε επιμέρους δέσμες διαφορετικών χρωμάτων, με τη βοήθεια ενός πρίσματος. Το σύνολο των δεσμών αυτών είναι το ορατό φάσμα του ηλιακού φωτός.

Το ορατό φάσμα είναι ένα μόνο μικρό τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος και έχει μήκη κύματος που εκτείνονται από τα 400nm (νανόμετρα, εκατομμυριοστά του χιλιοστού) έως τα 700nm. Η περιοχή του φάσματος πάνω από τα 700nm ονομάζεται υπέρυθρη ακτινοβολία ενώ η περιοχή κάτω από τα 400nm ονομάζεται υπεριώδης. Τόσο η υπέρυθρη, όσο και η υπεριώδης ακτινοβολία δε γίνονται αντιληπτές από το ανθρώπινο μάτι.